Gümülcine ve İskeçe’ye 6 aylık geçici müftüler atandı

Eğitim ve Din İşleri Bakanı Sofia Zaharaki’nin imzasını taşıyan karar, 29 Ekim 2025 tarihli Resmî Gazete’de (Υ.Ο.Δ.Δ. 1412/2025) yayımlandı.

Karara göre, Gümülcine’de mevcut müftü naibi Cihat Halil’in yerine Yaşar Şerif Damatoğlu, İskeçe’de ise Necdet Hemşeri’nin yerine Şuheyp İmam geçici müftü olarak atandı. Her iki ismin de görev süresi, 4964/2022 sayılı yasa gereğince yapılacak müftülük seçimlerine kadar, en fazla altı ay olarak belirlendi.

Azınlık atamaları tanımıyor

Batı Trakya Müslüman Türk Azınlığı, Yunanistan’ın tayinle müftü görevlendirmesini uluslararası hukuka ve Lozan Antlaşması’na aykırı buluyor. Azınlık temsilcileri, müftülerin toplumun hür iradesiyle seçilmesi gerektiğini vurguluyor.

Toplum, Yunan makamlarının atadığı müftüleri tanımadığını defalarca dile getirdi. Batı Trakya Türkleri, kendi iradeleriyle seçtikleri Gümülcine Müftüsü İbrahim Şerif ve İskeçe Müftüsü Mustafa Trampa’yı meşru dini temsilcileri olarak kabul ediyor.

Uzun süredir süregelen sorun

Yunanistan, yıllardır Batı Trakya’da müftü seçimi yerine atama sistemini uyguluyor. Atamaların dayanağı olan 4964/2022 sayılı yasa, azınlık kurumları tarafından “din özgürlüğüne müdahale” olarak değerlendiriliyor.

Azınlık kurumları, Yunan hükümetine çağrıda bulunarak, müftülerin seçimle belirlenmesi ve Lozan Antlaşması’ndan doğan haklara saygı gösterilmesi gerektiğini vurguluyor.

Çifte standart eleştirileri artıyor

Yunanistan’ın Batı Trakya Türk Azınlığı’nın dini özerkliğini hiçe sayan bu uygulaması, “karşılıklılık ilkesi” gereğince Türkiye’deki Rum Ortodoks azınlığa tanınan geniş haklarla çeliştiği gerekçesiyle tepkilere yol açıyor. Atina yönetimi, Türkiye’deki Rum azınlığın dini kurumlarına yönelik en küçük düzenlemeyi bile “müdahale” olarak nitelendirirken, Batı Trakya’daki Türk toplumunun seçilmiş müftülerini tanımayı reddedip kurumlarına kayyum benzeri atamalar yapması, uluslararası hukuk çevrelerinde de “çifte standart” eleştirilerini beraberinde getiriyor. Uzmanlar, Yunanistan’ın bu tutumunun Lozan Antlaşması’nın açık hükümlerine aykırı olduğunu ve Batı Trakya Müslüman Türk Azınlığı’nın dinî ve toplumsal iradesine doğrudan müdahale anlamı taşıdığını belirtiyor.